ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೂ ಆಗುವುದು...

Z : ಈಗ ಏನ್ ಮಹಾ ಆಗೋಯ್ತು ಅಂತ ನೀನ್ ಈಥರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ಯಾ ?

ನಾನು : ಏನ್ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕೇಳು.

Z : ಏನ್ ಆಗಿಲ್ಲ ?

ನಾನು : ನನ್ನ ತಲೆ ಢಂ ಅಂತ ಒಡೆದು ಚೂರೊಂದು ಆಗಿಲ್ಲ ನೋಡು...

Z : ಓಕೆ....

ನಾನು : ಥುತ್ ! ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಓಕೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡ್ತ್ಯಲ್ಲಾ...ಮನುಷ್ಯಳಾ ನೀನು ?

Z : Have no doubts.

ನಾನು : Have no doubt that you are definitely not human ?

Z : ನಾನು ಮನುಷ್ಯಳೇ...

ನಾನು : I have my own doubts !

Z : Good, you at least own doubts !

ನಾನು : ನೋಡು...ಮೊದ್ಲೆ ನನ್ನ ಮೂಡ್ ಸರಿ ಇಲ್ಲ...

Z : ಯಾಕೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ತಾನೆ ನಾವ್ ಏನಾದ್ರು ಹೇಳಕ್ಕೆ ಆಗೋದು ?

ನಾನು : ನನಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಿಕ್ಕಪಟ್ಟೆ ಕಾಡ್ತಿದೆ.

Z : ನೀನು ಯಾವಾಗ ಉದ್ಧಾರ ಆಗ್ತ್ಯಾ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ನ ? ನಾನು ಈಗ್ಲೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡ್ತಿನಿ ತಗೊ...ನೀನು ಉದ್ಧಾರ ಆಗಕ್ಕೆ ಮಿನಿಮಮ್ 20 x 10^6 ಜನ್ಮ ಆಗತ್ತೆ.

ನಾನು : x-( x-( x-(

Z : ಬುಸುಗುಡು...ಹಾವಿನ ಥರ ! ಈಗ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಹೇಳು.

ನಾನು : ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಮುಖ್ಯ ?

Z : ನೆಮ್ಮದಿ.

ನಾನು : food, clothing and shelter ಅಲ್ವಾ ?

Z : ಅದು ದೇಹಕ್ಕೆ. ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆನಂದ ಮುಖ್ಯ.

ನಾನು : ನೀನು ಇದೇ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಫಿಲಾಸಫಿ ಪಾಠ ಮಾಡ್ಬೇಕಾ ನಂಗೆ ?

Z : ಅರೆರೆ...ನಿಂಗೆ ಹೆಂಗೆ ಗೊತ್ತಯ್ತು ? moreover, I just started with introduction..

ನಾನು : ಅಲ್ಲಿಗೆ full stop ಇಡು. ನನಗೆ ಟೈಮಿಲ್ಲ !

Z : ಓಕೆ. ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ The above mentioned and not to forget, money.

ನಾನು : ???

Z : :-) :-) :-) ನಾನು ಮಾತಾಡಲ್ಲ...ನಾನು ಬಾಯಿ ತೆಗೆದ್ರೆ ನೀನು " no gyan please !" ಅಂತ್ಯಾ !

ಇರ್ಲಿ. ಏನಾಯ್ತು ಈಗ ?

ನಾನು : ಈಗ ನಾನು ರಿಸರ್ಚಿಗೆ ಹೋಗಲೋ...ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಲೋ ಅನ್ನೋದೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಗೋಗಿದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ the above four ಜೊತೆಗೆ choose ಮಾಡೋದು ability ಕೂಡಾ ಮುಖ್ಯ. ಏನಂತೀಯಾ ?

Z : ಹೂಂ....

ನಾನು : ಈಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನ ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಎಕ್ಸಾಮುಗಳ ರಿಸಲ್ಟು ಬರದೇ, ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸದ appointment orders ನನ್ನ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ವಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಟೈಮಿಲ್ಲ ! ರಿಸರ್ಚಿನ ರಿಸಲ್ಟಿಗೆ ಕಾದರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ರಿಸರ್ಚಿಗೆ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ !

Z : tough.

ನಾನು : ಇನ್ನೇನ್ ಮತ್ತೆ ! ನಾನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದಿನಿ...

Z : ಬಾ...

ನಾನು : ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ - ರಿಸರ್ಚಿಲ್ಲದೇ ಬರಿ ಹಣಕ್ಕೋಸ್ಕರ ದುಡಿಯೋಕಿಂತ, ರಿಸರ್ಚಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಕೊಳ್ಳೋದು ವಾಸಿ ಅಂತ.

Z : ಭೇಷ್...ಕೆಟ್ಟಿರೋ ತಲೆ ಕೂಡಾ ಒಳ್ಳೆ decisions ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಂತ ಇವತ್ತು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನೋಡು !

ನಾನು : ಸುಮ್ನಿದ್ರೆ ಸರಿ ನೀನು !

Z : ಹೆಹೆ...just joking ! ನೋಡು, at the end of everything, you should not regret what you did.

ನಾನು : I dont think I will regret anything. Decision making is a tough task, but not impossible.

Z : ಹೌದು. ಈಗ, ಸುಮ್ನೆ ಇದ್ಬಿಡು. ಮತ್ತೆ ಇದೇ ವಿಷ್ಯ ನ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ "ಹಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ ?" ಅಂತ ನನ್ನ ಬಂದು ಕೇಳಬೇಡ !

ನಾನು : ಗ್ರ್ರ್ರ್ರ್ರ್ರ್ರ್ರ್ರ್ !!!

Z : ನೀನು ಎಷ್ಟೇ ಕೂಗಿದರೂ, ತಿಪ್ಪರ್ಲಾಗ ಹಾಕಿದರೂ, ಇದಕ್ಕಿಂತಾ suitable and feasible solution ಸಿಕ್ಕಲ್ಲ, ತಿಳ್ಕೋ !

ನಾನು :ಹಂಗಂತಿಯಾ ?

Z : ಯೆಸ್.

ನಾನು : ಓಕೆ.ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳೋದೇ ಮರ್ತೋಗಿತ್ತು. ಇದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ 75th phone call-u.I dont know whether we should celebrate or not.

Z : Recession period ಈಗ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಮ್ನೆ ಇದ್ದುಬಿಡೋಣ. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಏನಾದ್ರೂ century ಆದರೆ, ಆಗ ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋಣ.

ನಾನು : Done !

Are we Republic anymore ????????

ನಾನು : ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗ್ತಿಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದರು ಅಮ್ಮ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಸರ್ತಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಹೋಗ್ತಿರೋ ಹಾಗೆ.

Z : ಇನ್ನೇನ್ ಮತ್ತೆ. ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು, ವಾರ್ತೆಗಳಿಂದ ಏನು ಕಡಿಮೆ ಗಾಬ್ರಿ ಆಗಿರತ್ತ ? ನೀನೇನಂದೆ ?

ನಾನು : ಆಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟು. ನಾನು ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಕಳಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಜಯನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಭಯಂಕರ (ನನಗೆ ಮಾತ್ರ) ಚಳಿ. ಆದ್ರೆ I had to go.

ಅಮ್ಮ : ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು. ಕಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ್ಳೇ ಅಲಿಬೇಡಾ. ಪ್ಲೀಸ್.

ನಾನು : ಯಾಕೆ ?

ಅಮ್ಮ: ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಟಾರ್ಗೆಟ್ಟ್ ಬೆಂಗಳೂರು...

ನಾನು : ಶುಭ ನುಡಿ.

ಅಮ್ಮ: ಹೇಗ್ ನುಡ್ಯಕ್ಕಾಗತ್ತೆ ? ನಿಂಗೇನ್ ಗೊತ್ತು ನಮ್ ಯೋಚ್ನೆ ?

ನಾನು : ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ಬೇಡ. ನಿನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಹತ್ತ್ ಹತ್ತ್ ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ಲಾ ?

ಅಮ್ಮ: ಅವೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ. ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ ಇದೆ. ಆದ್ರೂ ಈ ಚಳಿ ಲಿ ಹೋಗ್ಬೇಕಾ ?

ನಾನು : ಸಿಯಾಚಿನ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ನಲ್ಲಿ ಟೆಂಪೆರೇಚರ್ರು ಮೈನಸ್ ೩೦ ಇರತ್ತೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವೀರ ಯೋಧರು ಬದುಕ್ಕೊಂಡು ದೇಶ ಕಾಯ್ತಿಲ್ವಾ ಇಲ್ಲೇನ್ ಚಳಿ ಮಹಾ..ನಾನ್ ಹೋಗ್ಬರ್ತಿನಿ.

ಅಮ್ಮ : ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಾನ್ ನಿನ್ನ ಕಳ್ಸ್ತಿನಿ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ಯ ?ಪ್ಲೀಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಮನೇಲಿ ಇರ್ಬಾರ್ದ ?

ನಾನು : ಏನಾಗಲ್ಲಮ್ಮ...ಹೆದ್ರುಕೋಬೇಡ, ಪ್ಲೀಸ್ !

ಅಮ್ಮ: ಸರಿ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ಕೋ.

Z : ರಾಮ !

ನಾನು : ಆವಾಗ ಹಾಗ್ ಹೇಳಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗ್ ಬರೋದೇನೋ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆ. ಆದ್ರೆ ಬಂದ್ ಮೇಲೆ ಒಳಗೆ ಒಂಥರಾ ಭಯ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಜಯನಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿರೋವಾಗ ಸಡನ್ನಾಗಿ ಯಾರಾದ್ರು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ? ಬಸ್ ನಲ್ಲೇ ಯಾರಾದ್ರೂ ಏನಾದ್ರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ? ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಬ್ಲಾಸ್ಟ್ ಆದರೆ ? ಏನಿದು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಇಷ್ಟೋಂದು uncertainty ? ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್ ( electron) ಜೀವನ ವಾಸಿ ಅನ್ನಿಸ್ತು ನನಗೆ ನನ್ನ ಜೀವನ compare ಮಾಡಿದ್ರೆ.

Z : ನಿಜ.

ನಾನು : ಮುಂಬೈ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಮಾರಣ ಹೋಮದ ಶಾಕ್ ಇಂದ ನಾನಂತೂ ಇನ್ನೂ ಹೊರಬಂದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಾ...ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೀಗೂ ಒಂದು ದಾಳಿ ನಡೆಯಲಿದೆ ಅಂತ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ, ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರವಾದ ಮುಂಬೈಯ ಮೇಲೆ ಇಂತಹಾ ಧಾಳಿಯೇ ? ಗೇಟ್ ವೇ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಾಯ್ತೆ ?

Z : ಅನ್ಯಾಯ ಇದು. ಅಲ್ಲಾ...ಈ ಘಟನೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಏನೂ ಅಂತ ?

ನಾನು : ಉದ್ದೇಷ ಅಸ್ಪಷ್ಟ . ರಾಜಕೀಯವೋ, ಮ(ದಾ)ತಾಂಧತೆಯೋ, ಜೆಹಾದ್ ಓ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೋ, ಏನೋ ಎಂತೋ....

Z : ಆದ್ರೂ...massive attack .

ನಾನು : ಹೂ ಮತ್ತೆ. If they so much wanted to grab the world's attention, was there no way other than mass destruction ?


Z : ಹಾಗಲ್ಲ head ruled, ಇಂತಹ ಜನಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅನ್ನೋ ಪರಿಲಕ್ಪನೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ. fundamental error ಇದು.

ನಾನು : ಇರ್ಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಹೆಚ್ಚಿದೆ .

Z : how can you make a statement like this ?

ನಾನು : That is because it is the truth. ನೋಡು...ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಮುಂಬೈ ನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಪೂರ್ತಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿ ಲಿ. ದಿನಕ್ಕೆ ಕರಾವಳಿಯಿಂದ ಹೋಗುವ/ ಬರುವ ದೋಣಿಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಸರಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಸ್ಟಂ ಇಲಾಖೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತಾಡದಿರುವುದು ಒಳಿತು. ಕಳೆದು ಹೋದ ದೋಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆ....ಬೇಡ ಅಲ್ಲ ಇವೆಲ್ಲ ಮಾತು ? ಕ್ಲೀಷೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ.

Z : ಹು. ಆದ್ರೂ ನೆನ್ನೆ ಅಣ್ಣ ಹೇಳ್ತಿದ್ರಲ್ಲ...ನಮಗೆ " owningness " ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ. ಅದು ನಿಜ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ. We don’t own over country at all. We own our property, we own our caste, creed. ನಮ್ಮ ಜಾತಿ, ಮತ, ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತಾ ಮೇಲೆ ನಾವಿರುವ ಈ ದೇಶ ನಮ್ಮದು ಅಂತ ನಮಗೆ ಅನ್ನಿಸಲ್ಲ. ಅದೇ ತೊಂದರೆ. ಲಂಚ ತಗೊಳ್ಳೋವಾಗ ನಮಗೆ ನಾವು ದೇಶಕ್ಕೆಮಾಡ್ತಿರೋ ದ್ರೋಹ ನೆನ್ಪಾಗಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಘಾತುಕನನ್ನು ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಭದ್ರತೆಗೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯದ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟೀಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಗುರುತು ಬೇಕು, ತಿಂದು ಕುಡಿದು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂಡ ತಿರುಗಾಡಲು ಭಾರತವೇ ಬೇಕು . This is seriously disgusting.

The most disappointing thing is- Our county declares itself " Sovereign Socialist Secular Democratic Republic" . ಯಾವ್ದಾದ್ರು ಒಂದು ಶಬ್ದನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದಾರಾ ಜನ ? ಹಾ ? ಅಥ್ವಾ ಆ ಶಬ್ದಗಳ ಥರ ನಡ್ಕೊಂಡಿದಾರ ರಾಜಕಾರಿಣಿಗಳು ? This attack is a blow to our Sovereignty. It is a black mark on socialism and the act is dead opposite to secularism. With democracy being a business...are we a Republic anymore ???????????????????????

ನಾನು : ಇನ್ನೊಂದು ಅತೀ ಸೀರಿಯಸ್ ವಿಷಯ ಇದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅನ್ಯ ದೇಶೀಯರನನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾನಿಟರ್ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. Cricket match ನೊಡಲು ಬರುವ ಅನ್ಯ ದೇಶೀಯಯರು ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ್ರಾ ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೀಸಾ ರೆನ್ಯೂ ಮಾಡದವರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲಾಗತ್ತಾ ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದರಿದ್ರ ಉಡಾಫೆ. ಅಷ್ಟೆ. ಆಮೇಲೆ ಇಂತಹಾ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ನಾವು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ನಮ್ಮ ಕಮಾಂಡೋಸ್ ಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಾವು ನೋವು ವೀರಮರಣಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಧಣಿಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿ tube light on ಆಗತ್ತೆ. ಓಹ್...ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಅಂತ. ಛೆ...ಧಿಕ್ಕಾರ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ.ನಮ್ಮ ವೀರ ಯೋಧರಿಗೆ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಅಶ್ರುತರ್ಪಣ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದವರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕ್ಲೂ ನೂ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ತಗೊಳ್ಳೋ ವರ್ಗು ಉದ್ಧಾರ ಆಗಲ್ಲ Z.

Z : ಕರೆಕ್ಟು. ಆದ್ರೆ ನೀನು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ನ observe ಮಾಡಿದ್ಯಾ ? ಅಣ್ಣ point out ಮಾಡಿದ್ರಲ್ಲಾ ?

ನಾನು : ಏನು ?

Z : ಭಾರತದ ಪಾಪ್ಯುಲೇಷನ್ ಈಗ ಎಷ್ಟು ?

ನಾನು : 1132 million ಅನ್ನತ್ತೆ ವೆಬ್ ಸೈಟು.

Z :ಈ ಪಾಪ್ಯುಲೇಷನ್ ಗೆ ತಕ್ಕ ratio ನಲ್ಲಿ police and armed forces ಇದೆಯಾ ?

ನಾನು : ????????????????????

Z : ಇಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಒಪ್ಕೋ.

ನಾನು : ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್

Z : ನೋಡು, ನಾವಿಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನ ಇದ್ದೀವಿ. ಅದರೆ ಸೈನ್ಯ ಇರೋದು ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ಮಾತ್ರ. Its a dangerous difference in the order of magnitude. ಪಂಜಾಬ್ ನವರು ಹೋರಾಡ್ತಾರೆ...ಕೊಡವರು ಇದ್ದಾರೆ ಹೋರಾಡೋಕೆ ಅಂತ ದೇಶದ ಬಹಳ ಜನ ಸುಮ್ನೆ ಕೂತಿರ್ತಾರೆ. ಈಗ್ಲೂ ಸುಮ್ನೆ ಕೂತಿದಾರೆ. ನೀವೆಲ್ಲ ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ನ ಓದಿ.


ಬೇರೆ ಏನು ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ ಅಂತ army ಸೇರೋ ಅಂಥಾ hopeless ಸ್ಥಿತಿ ಗೆ ತರಬಾರದು ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಶ ನ. ನಮ್ಮ ದೇಶ ಅಂತ ಒಂದಿದ್ದ್ರೆ ನೆ ನಾವು ಅಲ್ವಾ ? ತಂದೆ ತಾಯಂದ್ರು ಈಗ ಜಾಣರಾಗದೇ ಇದ್ರೆ ಮುಂದೆ inevitable ಆಗಿ " ಮನೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ " ಅಂತ ಹೋಗ್ಲೇ ಬೇಕಾಗತ್ತೆ. ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲ್ಲ. ಅದರ ಬದ್ಲು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ದೇಶಭಕ್ತಿ ಭಾವನೆ ತುಂಬಿಸಿ ಅವ್ರನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋರಾಡೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು. Atleast ನಾವೆ ನಮ್ಮನ್ನು defend ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. moreover, ಸೈನಿಕ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರು ಬಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲೇ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಇಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ವಿಭಾಗಗಳಿರತ್ವೆ. ಅದಕ್ಕೆ distribute ಮಾಡ್ಬೇಕು ನಮ್ಮ ಜನಗಳನ್ನ. We have to fill in the gap. ಸಮಯ ಬಂದ್ರೆ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಹೋರಾಡೋ ಅಂಥಾ ಒಂದು ಮನೋಭಾವ ನ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ಸಮಯ ಬರದೇ ಇರೋ ಹಾಗೆ vigilant ಆಗಿದ್ದು ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಗೆ ತರ್ಬೇಕು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನ. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡೋದು ಇದ್ದೇ ಇದೆ.

ನಾನು : I concur.

Z : ನಾನು ನೀನು ಅದ್ಯಾರಿಗೆ ಏನ್ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ್ವೋ..ಆ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ದೇವರು ನಮಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟ. ಶಕ್ತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಮೋಸ ಆಗಿದೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ. ದೇವರಿಂದಲೇ !! ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ನಿಜ್ವಾಗ್ಲು ಆ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಖಂಡಿತಾ ಆರ್ಮಿ ಸೇರ್ತಿದ್ವಿ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಗೆ ಆರ್ಮಿ ಸೇರೋ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ ತಾತ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಸೇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ ಇದ್ರು, ಮನೇಲಿ ಒಪ್ಪಿದ್ರೂ ಇಲ್ಲಿ ದೇವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ ! Man proposes God disposes ಅನ್ನೋ ಗಾದೆಯ ಅತಿ ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ನಾವೆ.

ನಾನು : ನೆನಪಿಸಬೇಡ...ರಕ್ತ ಕುದಿಯತ್ತೆ.

Z :ನಮ್ಮ helplessness ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಬರ್ತಿದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇರತ್ತೆ, ಆಸೆ ನೆ ಇರಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಆಸೆ ಇರತ್ತೆ, ಶಕ್ತಿ ಇರಲ್ಲ.

ನಾನು : ಬೇಡಾ......

Z : ಓಕೆ. coming back to the discussion, ಈಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಈ ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಗೆ ನಾವೇ ಜವಾಬ್ದಾರರು. Where does the buck stop ? ಅಂತ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ತಮಾಷೆ ನೋಡೊದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು for once, ನಾವು ಎದ್ದು ಹೋರಾಡ್ಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಾಗತ್ತೆ ಅಷ್ಟು, ಹೇಗಾಗತ್ತೆ ಹಾಗೆ, ಈ ದರಿದ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಈ ಅಮಾನುಷ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡ್ಬೇಕು. ನಾನಂತೂ ಹೀಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡೀದಿನಿ. ನಮಗೆ ಮೋಸ ಆಗಿದೆ ನಿಜ. ಹಾಗಂತ ನಾನಂತೂ ಸುಮ್ಮನಿರಲ್ಲ. ನನ್ನ ಇರೋ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿಯೇ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ , ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡ್ತಿನಿ.

I seriously think this event marks the beginning of a revolution, a revolution against a stinking system, revolution against terrorism. ಅಲ್ವಾ ?

Friends

ನಾನು : Z ಇವತ್ತು friendship day .

Z : Happy friendship day !

ನಾನು : ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ "Happy Friendship day " !
ಇವತ್ತು ಟಿವಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ, ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಏನ್ ಎಲ್ಲರೂ wish ಮಾಡಿದ್ದೇ ಮಾಡಿದ್ದು. ಭಾಷಣಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದ್ದಿದ್ದೇ ಬಿಗಿದಿದ್ದು, ಸ್ನೇಹ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ, ಸ್ನೇಹ ಎಷ್ಟು ಆನಂದದಾಯಕ ಅಂತೆಲ್ಲ.

Z : ನಿಜ ಅಲ್ವ ಅದು ? friendship is a strong bondage, it is the nicest feeling one can ever have. Friends support us, encourage us, help us and what not ? ಸ್ನೇಹಿತರಿರದ ಬದುಕು ಬದುಕೇ ಅಲ್ಲ head ruled....

ನಾನು : ಹ ಹ ಹ !

Z : Please sarcastic ಆಗಿ ನಗಬೇಡ.

ನಾನು : ನೀನ್ ಯೆಷ್ಟ್ innocent Z ! ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ್ರೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಘೋರ ಸ್ವರೂಪ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. I honestly pity you.

Z : why do you say so?

ನಾನು : I stand testimony for all the adversities friendships can put one into, Z ! ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಅಲ್ಲಗಳೀತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ನಾನು, ಸ್ನೇಹದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲೋ ಬೇಡ್ವೋ ಅನ್ನೋದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ.

Z : Go ahead and tell me.

ನಾನು : ನಂಬಿ ಕಡೆಗೆ ಸಹಿಸಲಾರದ ಕೊಡಲಿಪೆಟ್ಟು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ ನಾನು ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ. ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವ ಕೊಡುವೆವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಂಬಿಸಿ ಕಡೆಗೆ ಜೀವನವೇ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಕೆಲವರು. ಬೇಕಾದಾಗ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ಮಾತಾಡಿ, ಬೇಡದಿರುವಾಗ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಬಿಟ್ಟೂಹೋಗಿರುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ ನನ್ನ "ಸ್ನೇಹಿತ/ತೆ" ರ ಪೈಕಿ. ಫೋನ್ ನಲ್ಲೇ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಈಗ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ " I am busy " ಎಂದು " ಅರೆಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಫೋನಿಟ್ಟವರಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಾಡಿ, ಹಿಂದೆ ಅಷ್ಟೆ ವಿಷ ಕಾರಿ, ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿ, ಆಡಿಕೊಂಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳ. ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಾಡಿ, ಕಡೆಗೆ ಅದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾದಾಗ..." sorry, I just forgot to tell you...I didnt mean to hide things...but it just slipped out of my mind" ಎಂದು ಜಾರಿಕೊಳ್ಳೂವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರ ಸಮಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವೆವೋ? ಎಲ್ಲಿ ನಾವವರಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಒಡ್ಡುವೆವೋ ಅನ್ನುವ ಭಯ. ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಾವು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರೆ ? ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ? ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥ ಹೆಚ್ಚು Z !

Z : Oh my god !

ನಾನು : such is the world, Z ! you have no other choice but to wonder at the magic it conjures up every moment, and grieve and endure the pains it gives you.

Z : ತಪ್ಪು ನಿನ್ನದೂ ಇರತ್ತೆ. ಎರಡು ಕೈ ಸೇರಿದರೇನೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ.

ನಾನು : ಆಯ್ತಮ್ಮ..ಒಪ್ಪೋಣ. ಆದರೆ ಯಾರು ಎಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೂತು ಮಾತಾಡುವ ಬದಲು, ಏನೂ ಮಾತಾಡದೇ, ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡದೇ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನಗೇನನ್ನಿಸತ್ತೆ ? ನಾನು ಕೂತು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿದ್ದರೂ ಅವರೇ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೇ ಕಳ್ಳನ ಮನಸ್ಸು ಹುಳ್ಳಹುಳ್ಳಗೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳದೇ ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡುವ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ತಪ್ಪಾ ? ಮೂರಿಂದ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಂದು ಸಲ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾನೇ ಕ್ಷೇಮಸಮಾಚಾರ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ತಪ್ಪ ? ಗೊತ್ತಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ " ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ ನೀವು best friends ಈಗ ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ, ನಮ್ಮ rift ಅನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಗೊತ್ತಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರ ಕುತೂಹಲ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ತಪ್ಪಾ ? ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿದರೆ ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪಾ ಅಥವಾ ಮಾತಾಡಿಸಿದವರ ತಪ್ಪಾ ?

Z : er.....

ನಾನು : ಏನೂ ಮಾತಾಡೊ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ನೀನು ಅಲ್ಲ ? ಗೊತ್ತು ನಂಗೆ. I have suffered and endured enough Z. ಈ ವರ್ಷದ friendship day ದಿನ ನಾನೊಂದು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಬಹಳ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ.

Z : ಏನದು ?

ನಾನು : ಸ್ನೇಹದ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದವರನ್ನು, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದ ಬಾಚಿಕೊಂಡು, ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಿತು ನನಗೇ ಬತ್ತಿಯಿಟ್ಟು ಏನೂ ಅರಿಯದಂತಿರುವ ನರಿಯಂತವರನ್ನು, ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುವ ಮಿತ್ರರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನ, ಫೋನ್ ಮತ್ತು friend list ಇಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಚ್ಛಾಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನಗವರ ಸ್ನೇಹವೂ ಸಾಕು, ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಯೂ ಸಾಕು. ಇನ್ನವರು ತಿಪ್ಪರ್ಲಾಗ ಹಾಕಿದರೂ, ಮುಗಿಬಿದ್ದರೂ, ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತರೂ, ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ನಾನು entertain ಮಾಡೋಲ್ಲ. The end !

Z : Oh my god ! how can you live without friends ?

ನಾನು : ಅಯ್ಯೊ ಮಹತಾಯಿ, ಹಾಗಂತ ನನಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರೇ ಇಲ್ಲ, ಇರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಅಲ್ಲ. ಸ್ಮಿತೆಯಂಥಾ, ಭವ್ಯಳಂತಾ , ಚೈತ್ರಳಂತಾ, ಅಕ್ಷಜಾಳಂಥಾ, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಸದಸ್ಯರಂಥಾ, ಪ್ರಣತಿಯ team members ಅಂಥಾ, ರಾಧೆಯಂಥಾ , ಆಶಾಳಂಥಾ, ರೋಹಿಣಿಯಂಥಾ, ಶೃತಿಯಂಥಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಜವಾದ ಒಳ್ಳೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನಗಾದ ನೋವನ್ನ ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. All thanks to them !

Z : :) Good to know, but still, wont people think you are headstrong when they see you act tough ?

ನಾನು : They weren't nice to me when I was nice to them, Z ! There is a saying " you cannot have a choice of relatives, but you can have a choice of friends ".

And I have done mine.

If people think I am headstrong, rude, tough, stupid and what not... I care a damn ! My true friends have accepted me as I am and I have accepted them as they are. ಅಷ್ಟೆ.

Z : ಸರಿ.